اگر یتیمی را می‌خواهی سرپررستی کنی آن‌طور تربیت کن که فرزند خویش را تربیت می‌کنی و بین او و فرزندانت فرق نگذار، پیش او، بچه‌هایت را نبوس و نوازش نکن، او را آزرده نساز، در غذای جسم و جان او مراقبت کن. اگر چنین نتوانی سرپرستی او را قبول نکن.